Sevgili ehlikeyif,
Biz şu an, ayıptır söylemesi Pasifik’e karşı sahilde pina colada içip güneş yanıklarımızı tartışıyoruz : ) Fikret tarçınlı pina colada’nın su katılmış boza olduğunu, Metin de üstün ırk Lazlara güneş işlemediğini savunuyor. Arkamızda oturan İsviçreli çakma hippie’ler de çok kötü mandolin çalıp sinirlerimizi bozuyor.
Nihayet film setinden yola çıktık. Artık her yer çok daha sahici görünüyor. Mexico City, güzeldi güzel olmasına. Ama şimdi bakınca, “büyüktü” kısmı daha çok aklımda kalıyor. Puebla, enfesti. Lakin orası da fazla cetvelle çizili, aşırı hijyenikti sanki. Nasıl söylemeli, google images’tan arayıp fotoğraf bakınmakla gidip gezinmek arasında minör farklar vardı gibi.
Şimdi Oaxaca’da, yani O-a-haka’dayız. Burası da enfes görünüyor. Bir sonraki durakta ne derim bilinmez tabii J
Puebla’dan sevgili embesil GPS’imiz Juan Carlos’un yardımıyla hafif fır dönerek de olsa çıktık. O eciş bücüş gelişli gidişli yollara TEM muamelesi yapan Meksika hükümeti sağ olsun gişelere minik bir servet döktük. Ama bunun dışında yol enfesti. Kaktüs ormanlarının arasında kıvrıla kıvrıla geldik. (Devamı …)
Sevgili ehlikeyif,
An itibariyle şahane kolonyal şehir Puebla’da rakı içiyoruz. Metin “Düriyem’in güğümleri kalaylı” söylüyor, Fikret Maya tanrıları hakkında istihbarat topluyor ve Bolivya’dan İspanyolca bilen köle olarak getirilmiş ben, Nur, bu şen durumu sizlere aktarıyorum.
Nur geldi ya, doğrudan çocuk fazına geçtik Fikret’le. Elimizden tutup yemeğimizi yediriyor, gezdiriyor sağ olsun. Sayesinde “onu yeme, bu şudur, şuradan tut.. abiye grasyas de” şeklinde komutlar var hayatımızda 
24 saat gündüz gördükten ve 1 Şubat’ı yaklaşık 35 saat olarak yaşadıktan sonra ulaştık Mexico City’ye. Merak eden kaç kişi vardır bilmiyorum ama Fikret de ben de hayatımızın en kötü uçak yolculuğunu “atlattık”. Iberia adını aklınızda tutun. Ve mümkün olduğu kadar uzak durun ondan. Uçakları konforsuz, uçuş görevlileri kaba, yemekleri iğrenç ve az, prensip olarak da cimriler.
Neyse ki Mexico City (ki ona burada DF diyorlar) börrek gibi bir yer.
Ne demiştik; ehlikeyif açısından Marduk 2012 meselesini incelemek için Meksika’ya gitmeden evvel, Mısır’da ön araştırma yapacağız. Neden? Çünkü Mayalar yemeyip içmeyip bugünkü Meksika ve Guatemala’da kocaman piramitler dikerken; aşağı yukarı aynı dönemlerde Kadim Mısırlılar da Nil nehri çevresine piramitler dikmekle meşguldü…
Meksika 2012 Turuna başlamadan, şöyle bir Mısır’a uzandık… 
Marduk geliyor mu gelmiyor mu diye Maya Piramitleri’ni incelemeden önce, Yeni Rakı’mızı kapıp gidip Mısır Piramitlerini inceleyelim dedik. Öğrendiğimiz sırları ve Kadim Mısır’ın gizemlerinden ehlikeyiflerin işine yarayacak ayrıntıları sizlerle paylaşacağız. Lakin şu an teknik olanaklarımız bu kadarına müsaade etmekte… Bu fotoyu bir başlangıç olarak kabul eylemenizi diliyoruz. Kısaca şöyle diyelim: Ramses II çok kafa adam. Detaylar sonra…
Sizler için ayak üstü Hindistan’a, Goa sahillerine gittik ve rakı sofrası kurduk. Balık rakı yaptık. Üstelik köpekbalığı rakı. Brezilya’da da pirana rakı yapacağız. Ama Temmuz’da.
Amerikalılar hikayeymiş. Hintliler Yeni Rakı’ya bayıldılar. Fotoğraflardan görebilirsiniz nasıl iştahla içtiklerini.
Şimdi ara / mini projeyi geçip olayın aslına gelelim.
Arkadaşlar, önce derin bir bilgi vereyim: Hepimiz öleceğiz.
Domuz gribi bir yandan, Marduk öbür yandan, sonumuz hiç hayra alamet değil.
Dolayısıyla konuyu incelemek üzere her ikisinin de yuvasına, Meksika’ya gitmek farz oldu.